The Bulls of Lamborghini

27 november 2026 t/m 3 januari 2027

Deze winter transformeert de Great Hall van het Louwman Museum in een arena voor de ontembare stieren van Automobili Lamborghini. In deze eenmalige overzichtstentoonstelling staan een collectie tijdbepalende modellen centraal die samen ruim zes decennia aan compromisloos Italiaans design, innovatie en pure vechtlust vertellen.

De oorsprong van het merk leest als een legende: getriggerd door een meningsverschil met Enzo Ferrari besloot tractorbouwer Ferruccio Lamborghini in 1963 zelf de ultieme gran turismo te ontwikkelen. Sindsdien koos het merk met de aanvallende stier steevast de frontale aanval. Een bewogen geschiedenis volgde, waarin Lamborghini keer op keer de conventies van de autowereld doorbrak en de grenzen van de supercar herdefinieerde.

In nauwe samenwerking met Automobili Lamborghini en Lamborghini Nederland toont het museum deze bijzondere evolutie aan de hand van vijftien sleutelmodellen. De reis begint bij het oermodel: de elegante 350 GT en voert langs revolutionaire iconen zoals de glooiende Miura, de futuristische Countach en de imposante LM002. Daarnaast is er ruim aandacht voor de rauwe karakters met circuit-DNA, waaronder de legendarische SV-uitvoeringen van de Murciélago en Aventador, en hedendaagse technologische meesterwerken als de Essenza SCV12 en de Revuelto.

350 GT

1964

Waartoe een hoge rekening voor een transmissie leidde. Tractorfabrikant Ferruccio Lamborghini was zó gefrustreerd over de hoge kosten voor een nieuwe versnellingsbak, dat hij na een belediging door Enzo Ferrari besloot zelf een sportwagen te bouwen. Binnen twee jaar stond daar de eerste sportcoupé. Met de 350 GT werd de basis gelegd voor het huidige merk. Gerespecteerd ingenieur Bizzarrini ontwikkelde de V12-motor en meesterontwerper Carrozzeria Touring tekende de koets. De fabriek kwam op steenworp afstand van Ferrari te staan, in Sant’Agata Bolognese.

• Naam: Het slagvolume (3,5 liter), aangevuld met afkorting Gran Turismo
• Stamboom: V12 GT-familie
• Opvolger: 400 GT
• Productiecyclus: 1964-1966
• Productievolume: 120 stuks

Met de 350 GT introduceerde Ferruccio Lamborghini zich als autofabrikant, maar een jaar voor de lancering toonde de Italiaan al een designstudie, de 350 GTV. Dat conceptmodel verscheen op de autosalon van Turijn in 1963. Hoewel het publiek dacht dat de sportcoupé productieklaar was, bestond er nog geen motorblok. Daaraan werd nog gewerkt. De motorkap van de 350 GTV bleef tijdens de autoshow dan ook hermetisch afgesloten. Niet in de laatste plaats omdat voorin stenen lagen, die vanwege het ontbreken van de zware V12-motor de neus laag moesten houden.

• Topsnelheid: 254 KM/u
• Acceleratie: 6,8 sec.
• Motor: 3.5 V12, 280 PK
• Leeggewicht: 1050KG

Miura

1966

Met de Miura deed Lamborghini de sportwagenwereld op zijn grondvesten schudden. Het merk was net twee jaar oud en bouwde alleen GT’s. De Miura was de eerste rasechte sportwagen van het merk en wat voor een! Sensationeel van lijn. De glooiende carrosserielijn met opvallend gestileerde lichtunits, grote motorkap en dwars geplaatste V12-motor tussen de assen waren revolutionair. Een jaar voor de introductie van het model toonde Lamborghini reeds een rollend chassis van de auto op de autosalon van Turijn in 1965. Op basis van de getoonde specificaties plaatsten liefhebbers al een order, ondanks dat het design nog niet werd getoond. Sterker nog, er bestond nog geen koetswerk. Het ontwerp was pas enkele dagen voor de opening van de Geneva Motor Show 1966 klaar. Niemand wist op dat moment of de motor überhaupt onder de koets paste. Het prototype debuteerde zonder krachtbron.

• Naam: Vernoemd naar fokker van agressieve stieren Don Eduardo Miura
• Stamboom: V12-familie
• Productiecyclus: 1966-1973
• Productievolume: 764, waarvan 275 P400’s

Het was niet Ferruccio Lamborghini die opdracht gaf tot de ontwikkeling van de Miura. Techneuten Giampaolo Dallara, Paolo Stanzani en Bob Wallace startte het project, en wel in hun vrije tijd. Het prototypemodel werd P400 genoemd. Doel was om een straatauto met racegenen te ontwikkelen. Als het buiten donker was, brandde binnen het licht. Zo ontstond de Miura zonder dat de heren wisten of het project ooit het productiestadium zou bereiken. Toen het drietal Ferruccio Lamborghini erbij betrokken gaf hij direct groen licht voor de supercar. De heren kregen de vrije hand. Het resulteerde in een sportcoupé die de wereld opnieuw deed verbazen.

• Topsnelheid: 263 KM/u
• Acceleratie: 6,7 sec.
• Motor: 3.9 V12, 350 PK
• Leeggewicht: 1292 KG

Espada

1968

Een lage snit met dito daklijn, een forse wagenlengte en een ontwerpmix van elegantie en sportiviteit. Dat in combinatie met vier volwaardige zitplaatsen en een fatsoenlijke bagageruimte is het bijzondere karakter van de Espada. Een heuse sportlimousine van 4,74 meter van bumper tot bumper en voorzien van een potente V12-motor die de vier inzittenden meer dan 240 km/h laat ervaren. Lamborghini leverde het model in drie zogeheten Series. De types wijken van elkaar af door detailaanpassingen.

• Naam: Vernoemd naar het zwaard van de stierenvechter
• Stamboom: V12 GT-familie
• Voorganger: 400 GT 2+2
• Productiecyclus: 1968-1978
• Productievolume: 1217 stuks

Met de Countach introduceerde Lamborghini de omhoog scharnierende portieren, maar met die deurconstructie speelde designer Gandini in dienst van Bertone jaren eerder voor de Espada. De vierpersoons sportcoupé moest een deur krijgen met twee scharnierpunten midden in het dak. Ferruccio Lamborghini, ooit eigenaar van een Mercedes 300 SL, zag er voor de Espada niets in.

• Topsnelheid: 245 KM/u
• Acceleratie: 6,5 sec.
• Motor: 3.9 V12, 325 PK
• Leeggewicht: 1480 KG

Countach

1974

Countach! Dat was de reactie van een van de aanwezigen toen voor de eerste maal het doek van de designstudie voor een nieuwe Lamborghini werd getrokken. Het woord staat in de regio rond Bertone’s designstudio gelijk aan ‘wauw’. De sportcoupé met codenaam L112 is zelfs vandaag nog spraakmakend. De gewaagde carrosserielijn van de gedrongen doch brede sportcoupé kenmerkt zich door hoekige en rechte lijnen. Ondanks de brede koets staan de twee stoelen dicht tegen elkaar. Voor een makkelijke in- en uitstap bij parallel parkeren kwam de ontwerper met de omhoog scharnierende deuren, iets dat daarna in alle sportwagens met V12-motor terugkeerde. De ontwikkeling startte in 1970 en de marktintroductie volgde in 1974. Na motorische en optische aanpassingen, verdeeld over verschillende edities, verliet in 1990 het laatste exemplaar de fabriek.

• Naam: WAUW, in een Italiaans dialect 
• Productiecyclus: 1974-1990
• Voorganger: Miurà
• Productievolume: 2049 stuks, incl. 157 Periscopio

De allereerste exemplaren van de Countach kregen een bijnaam: Periscopio. Het betekent in het Nederlands en staat voor periscoop. In het dak was bij de eerste productiejaren een tunnel verwerkt die als ‘kijkgat’ functioneerde. Kijk je in de binnenspiegel dan keek je over het dak naar achteren. Lamborghini paste het alleen op de vroege exemplaren van de LP400 toe. Later kreeg de Countach een vlak dak en diende je via de binnenspiegel door het achterraam naar achteren te kijken. Het zich was mede door de kleine achterruit belabberd, om over de optionele achterspoiler te zwijgen. Veel bestuurders gaan voor het achteruitrijden op de dorpel zitten en kijken over de achterzijde.

• Topsnelheid: 290 KM/u
• Acceleratie: 5,4 sec.
• Motor: 3.9 V12, 375 PK
• Leeggewicht: 1200 KG

Silhouette

1976

De nieuwe, Zwitsers eigenaren van Lamborghini zagen in 1974 meer potentieel in tweezits sportwagens dan in 2+2-sportmodellen en zo werd van de vierzits Urraco de Silhouette afgeleid. Een groot succes was het niet. Met 52 stuks is het model zeldzamer dan menig gelimiteerde few-off van Lamborghini vandaag de dag. Designhuis Bertone ontwierp de Silhouette. Een primeur voor een in serie gebouwde Lamborghini was het uitneembare dakpaneel boven de twee zitplaatsen. Het dakdeel borg je op achter de stoelen. Slechts drie jaar was het V8-model in productie. Hij werd opgevolgd door de Jalpa met nagenoeg hetzelfde carrosserieontwerp.

• Naam: Ontwerp deed denken aan de agressieve Group 5 Silhouette-racers
• Stamboom: V8-familie
• Vervanger: Jalpa
• Productiecyclus: 1976-1979
• Productievolume: 52 stuks

De V8-motor klinkt als muziek in de oren, zeker wanneer het dakpaneel is uitgenomen. Maar voor wie daar toch anders over dacht, monteerde Lamborghini af-fabriek een Alpine CM-620 radio met cassettespeler. De luidsprekers bevonden zich in de bovenste delen van de sportstoelen.

• Topsnelheid: 260 KM/u
• Acceleratie: 6,5 sec.
• Motor: 3.0 V8, 280 PK
• Leeggewicht: 1240 KG

LM002

1986

Alsof de LM002 uit graniet is gehouwen, hoekig, robuust en bovenal ruig. Het is een heuse Lamborghini, maar niet bedacht als sportwagen onder de terreinbeulen. De offroader was bedoeld voor militair gebruik, wat de lettercombinatie LM van Lamborghini Militaria verklaart. Hij werd gebouwd rond een buizenframe, voorzien van rechte en vlakke bodypanelen en ramen, uitgerust met de 5.2 V12-motor uit de Countach en gekoppeld aan een inschakelbaar vierwielaandrijfsysteem met drie differentiëlen en een lage gearing. De vierpersoons terreinbikkel met grote open laadbak werd niet als militair voertuig ingezet. Alle exemplaren gingen naar particulieren.

• Naam: Lamborghini Militaria project 2 
• Productiecyclus: 1986-1992
• Productievolume: 300 stuks

Een terreinreus waarmee je eenvoudig met 140 km/h door de woestijn kon rijden. Dat was de opdracht van het Lamborghini-management aan de ontwikkelingsafdeling. Toen de auto klaar was, verhoogde de directie van de sportwagenfabrikant de vereiste topsnelheid naar 160 km/h. Met speciale 34,5 cm brede Pirelli-banden, voorzien van een versterkte wang (het schoeisel weegt mede daardoor liefst 35,5 kg per stuk) met rand voor de zandafvoer, was dat mogelijk. Op de openbare weg haalde de LM002 zelfs 210 km/h. Met een 290 liter grote benzinetank hoefde je niet bang te zijn dat de V12-motor te veel verbruikte op een dergelijke snelheid. Wél voor de kosten van de eerstvolgende tankbeurt

• Topsnelheid: 210 KM/u
• Acceleratie: 7,8 sec.
• Motor: 5.2 V12, 450 PK
• Leeggewicht: 2700 KG

Diablo SE30

1993

Ter gelegenheid van de dertigste verjaardag van Automobili Lamborghini, zij het inmiddels twee keer doorverkocht, lanceerde de sportwagenfabrikant de Special Edition 30th Anniversary, kortweg SE30. Als basis diende de nog verse Diablo, die voor deze gelegenheid enkele modelaanpassingen onderging. Een specifiek front, afwijkende roosters in de flank, gerestylede achterspoiler kenmerken het jubileummodel, terwijl onderhuids meer dan 30 extra pk’s, een speciale sportuitlaat en andere wielophanging verschenen. De glazen zijramen maakten plaats voor vaste ramen van plexiglas en zware items als airconditioning, stereo en stuurbekrachtiging kwamen te vervallen met het oog op een gewichtsreductie. Karakteristiek voor de SE30 is de metallic paarse carrosseriekleur, al was dat een optie. Lamborghini bouwde er slechts 150.

• Naam: Vernoemd naar een vechtstier van Duke of Veragua in 1869.
• Stamboom: V12-familie
• Voorganger: Countach
• Productiecyclus: 1990-2001
• Productievolume: Diablo: 2.904, waarvan 150 SE30 en 15 Jota’s

Binnen de gelimiteerde reeks van de SE30 bestaat een gelimiteerde versie, de hier tentoongestelde SE30 Jota. De toevoeging verwijst naar de gelijknamige uitvoering van de Miura, welke ooit werd bedacht als racewagen volgens het Appendix J van de FIA-regels. De letter J spreek je in het Spaans als Jota uit. Van racen kwam het destijds nooit, al kwam er van de Diablo wel een racemonster. Met de Jota, een naam die is verwerkt in de naam Aventador SVJ, bood de fabrikant de geselecteerde SE30-kopers een pretpakket met 70 pk extra, agressiever ogende koetswerkdelen en aerodynamisch verbeterde componenten. Slechts 15 liefhebbers kochten het pakket af-fabriek, zo’n 13 bestelden het later alsnog.

• Topsnelheid: 335 KM/u
• Acceleratie: 3,9 sec.
• Motor: 5.7 V12, 595 PK
• Leeggewicht: 1450 KG

Diablo 6.0

1998

Zo’n acht jaar na de productiestart onderging de Diablo een ingrijpende facelift en dat mag letterlijk worden genomen. De klassieke klapkoplampen maakten plaats voor vaste lichtunits, die kersverse eigenaar Audi nota bene van Nissan (300ZX) betrok. De bumpers kregen net als de achterlichtunits een redesign. Belangrijker waren de onderhuidse aanpassingen die de sportwagen technisch en kwalitatief sterk verbeterden. Dat uitte zich ook in een vernieuwd interieur. Lamborghini vergrootte de motor van 5,7 tot 6,0 liter en perste 550 pk uit de V12. Als afscheidseditie verscheen de ‘SE’-versie, uitgedost met grotere remmen, keuze uit de kleuren hier getoonde ‘Oro Elios’ en ‘Marrone Eklipsis’, een short-ratio transmissie en carbon fibre in het interieur.

• Naam: Een vechtstier uit 1869. In Spaans betekent de naam duivel.
• Stamboom: V12-familie
• Voorganger: Countach
• Productiecyclus: 1990-2001
• Productievolume: Diablo: 2.904, waarvan 42 SE’s

Toen Lamborghini in 1998 de top van het Volkswagen-concern uitnodigde om te praten over het gebruik van Audi-motoren in de toekomstige modellen, was de intentie van de Duitsers niet om dáárover te praten. “We komen hier om Lamborghini te kopen”, was de reactie van de topman. En zo geschiedde. Aan de opvolger van de Diablo werd reeds gewerkt, maar dat model L147 Canto werd door de nieuwe eigenaar afgekeurd. De ontwerpafdeling kon opnieuw beginnen. Aangezien dat een vertraging van drie jaar met zich meebracht, onderging de Diablo een grote facelift, wat resulteerde in de 6.0-types en nieuwe uitvoeringen.

• Topsnelheid: 330 KM/u
• Acceleratie: 3,9 sec.
• Motor: 6.0 V12, 550 PK
• Leeggewicht: 1625 KG

Murciélago

2001

De eerste compleet nieuwe Lamborghini onder supervisie van (huidige) eigenaar Audi. De opvolger van de Diablo behield zijn omhoog scharnierende portieren en V12-krachtbron, maar kreeg een minder agressief design. De Belg Luc Donkerwolcke tekende de sportcoupé en latere Roadster-variant met verzonken luchtinlaatkanalen, die echter omhoog scharnierden wanneer er meer koellucht nodig was. Het gaf de sportwagen de looks van een vleermuis. Het topmodel arriveerde aan het einde van de levenscyclus, in 2009. Met de letters SV van Super Veloce ofwel supersnel kreeg de versie meer vermogen, een 100 kg lager wagengewicht en louter achterwielaandrijving. Lamborghini zou slechts 350 SV’s bouwen. Het zijn er zo’n 268 geworden.

• Naam: Een vechtstier uit 1879. In Spaans betekent de naam vleermuis
• Stamboom: V12-familie
• Voorganger: Diablo
• Productiecyclus: 2001-2010
• Productievolume: 4.099, waarvan 268 SV’s

Na de upgrade voor de gerestylede Diablo 6.0 hing Lamborghini de V12-motor in de Murciélago. Niet alleen deelde de nieuwe supercar zijn aandrijfbron met zijn voorganger, ook met de 350 GT. Het basisontwerp van de twaalfcilindermotor was nog altijd het blok van Bizzarrini. In de loop der jaren was de krachtcentrale continu opgewaardeerd, van carburateurs tot injectie, van twee naar vier kleppen per cilinder. Het slagvolume na van 3,5 liter tot 6,2 liter toe in een tijdperiode van bijna vier decennia. Het vermogen steeg verdubbelde ruimschoots, van 280 pk naar 580 pk bij de introductie van de Murciélago. In 2011 bouwde Lamborghini het laatste Bizzarrini-V12, die inmiddels was opgeboord tot 6,5 liter en opgevoerd tot 670 pk (SV).

• Topsnelheid: 342 KM/u
• Acceleratie: 3,2 sec.
• Motor: 6.5 V12, 670 PK
• Leeggewicht: 1565 KG

Aventador

2011

Recordbreker, zo mag je de Aventador ook omschrijven. De supercar wist de bakens voor Lamborghini te verzetten. Dat niet alleen door als eerste sportwagen sinds de oprichting van het merk in 1963 met een compleet nieuwe V12-motor te komen, die het grootste slagvolume (6,5 liter) en hoogste vermogen (700 pk) ooit had. Ook niet alleen door als eerste ‘vechtstier’ met een volledige carbon fiber monocoque te verschijnen. De Aventador LP 700-4, zoals die in de zomer van 2011 in de verkoop ging, was een regelrecht commercieel succes en zorgde ervoor dat de fabriek de hoogste V12-productie ooit draaide. Al kort na de verkoopstart brak het topmodel het verkoopvolume van de Diablo, gevolgd door die van de Murciélago. Uiteindelijk werden van de Aventador als coupé en als Roadster meer exemplaren gebouwd dan van al zijn voorgangers bij elkaar opgeteld.

• Naam: Vechtstier die in 1993 de Trofeo de la Peña La Madroñera won
• Stamboom: V12-familie
• Voorganger: Murciélago
• Productiecyclus: 2011-2022
• Productievolume: 11.465

Een overdreven grote spoiler op de hier getoonde Aventador SVJ ? Nee, volledig functioneel. De achtervleugel maakt deel uit van het Aerodinamica Lamborghini Attiva-systeem, kortweg ALA. Zowel de frontsplitter als motorkap kent actieve kleppen die door elektrisch aangestuurde motortjes openen en sluiten. In rechte lijn gaan de kleppen open, waardoor de lucht door interne kanalen stroomt. De luchtweerstand (drag) neemt af wat topsnelheid en acceleraties ten goede komt. In bochten sluiten de kleppen waardoor meer downforce en dus betere grip wordt gegenereerd. Het systeem kan ook de luchtstroom in de achtervleugel links en rechts onafhankelijk van elkaar regelen om zo de bochtprestaties wat betreft insturen en grip te verbeteren.

• Topsnelheid: 350+ KM/u
• Acceleratie: 2,9 sec.
• Motor: 6.5 V12, 700 PK
• Leeggewicht: 1275 KG

Essenza SCV12

2020

De sportcoupé mag niet op de openbare weg en heeft evenmin een racelicentie. Lamborghini ontwikkelde een compromisloze sportcoupé die louter op eigen terrein of tijdens niet-officiële (FIA) circuitdagen kan worden gebruikt. De puristische Essenza SCV12 is vanaf een leeg vel papier ontwikkeld. De koolstofvezel koets met verstelbare achterspoiler (1200 kg downforce bij 250 km/h) herbergt een dito monocoque en een analoge V12-motor met sequentiële zesbak. Alles draait om een ultieme rijbeleving op een afgesloten baan, zonder in competitie te zijn met anderen.

• Naam: Squadra Corse (SC), motorblok (V12), compromisloos (Essenza)
• Productiecyclus: 2020
• Productievolume: 22

Bij de Essenza SCV12 kreeg je als koper een heel pakket. Dat begint met uitnodigingen vanuit Lamborghini om tezamen met andere bezitters aan track days op “vooraanstaande” circuits deel te nemen. Dat alles met hulp van een team techneuten vanuit de fabrikant, die de eigenaar helpen met banden, transport en andere technische zaken. Bij de exotische coupé kon je meteen reserve-onderdelen kopen, zoals een tweede body (€ 110.000,-) en voorruit. En voor de coureur zijn er een drinkfles, een 600 gram wegende helm in F1-stijl en een helmdroger. Allemaal accessoires om de bizarre rit in de EssenzaSCV12 te veraangenamen, want in deze racemachine heb je alle aandacht voor de curbstones nodig.

• Topsnelheid: 320+ KM/u
• Acceleratie: 2,5 sec.
• Motor: 6.5 V12, 830 PK
• Leeggewicht: 1380 KG

Revuelto

2023

Met de Revuelto lanceerde Lamborghini zijn eerste sportwagen met een vermogen van meer dan 1000 pk. Uit de fonkelnieuwe atmosferische 6.5 V12-motor perst de fabrikant 825 pk, maar door de ondersteuning van drie elektromotoren bereikt het systeemvermogen 1015 pk. De plug-in techniek is er niet voor puur elektrisch rijden. De energie wordt gebruikt voor een hoger prestatieniveau. De batterij bevindt zich tussen de voorstoelen.

• Naam: Spaanse vechtstier die rond 1880 in de arena van Barcelona streed
• Stamboom: V12-familie
• Voorganger: AVENTADOR
• Productiecyclus: 2023-
• Productievolume: nog in productie

De Revuelto is het ontwerp van Lamborghini’s designbaas Mitja Borkert. Voor het ontwerp haalde de Duitser niet alleen inspiratie uit de historische Countach, Diablo en Aventador, maar ook uit zijn grote passie. Mitja heeft een enorme voorliefde voor motorfietsen, en dat zie je terug in het ontwerp. Zo ligt het motorblok open en bloot, zoals bij tweewielers ook het geval is. En ook de uitlaateindstukken kennen diezelfde verwijzing, want ze zijn centraal én hoog in de achterzijde gepositioneerd. En waar je bij een racemotorfiets aan de achterzijde direct op de band kijkt… juist, daar zie je bij de Revuelto zijn brede sloffen.

• Topsnelheid: 350+ KM/u
• Acceleratie: 2,5 sec.
• Motor: 6.5 V12, 1015 PK
• Leeggewicht: 1772 KG

Temerario

2024

De digitale toerenteller loopt tot maar liefst 12.000 min-1. Twaalfduizend! De 4.0 V8 draait echter maximaal 10.000 min-1 en dat is voor een turbomotor extreem, niet op de laatste plaats omdat het maximale vermogen van 800 pk pas tussen 9.000 en 9.750 min-1 wordt afgegeven. De 4.0 V8-motor wordt ondersteund door drie elektromotoren, waardoor het systeemvermogen op 920 pk ligt. Met de aandrijflijn nam Lamborghini afscheid van de analoge V10-krachtcentrale, zoals in de voorgangers Gallardo en Huracan toegepast. Behouden bleef de compacte carrosserie met centraal geplaatste aandrijflijn. De Temerario wordt nu alleen als coupé gebouwd, een Spyder-variant volgt in 2027.

• Naam: Italiaans voor ‘waaghals’, vernoemd naar een stier uit Madrid (1875) 
• Stamboom: V8/V10-familie
• Voorganger: HURACÁN
• Productiecyclus: 2024-
• Productievolume: nog in productie

Mitja Borkert wilde dat de Temerario ook op grote afstand direct herkenbaar is als Lamborghini, “zelfs vanuit een helikopter,” zei hij. Maar ook als je er dicht op staat door de details. Kenmerkend is en blijft de hexagon-vormtaal, zoals te zien in de dagrijverlichting, achterlichten, ventilatieroosters en uitlaateindstukken. De zeshoek-vorm werd binnen Lamborghini voor het eerst in 1967 toegepast op de concept car Marzal, die door Marcello Gandini in dienst van Bertone was getekend. De vorm werd vervolgens in het ontwerp van de Countach doorgevoerd.

• Topsnelheid: 343 KM/u
• Acceleratie: 2,7 sec.
• Motor: 4.0 V8, 920 PK
• Leeggewicht: 1690 KG