L’Automobiliste

Henri (Marie Raymond) hrabia de Toulouse-Lautrec był francuskim malarzem, grafikiem i litografem, kronikarzem tak zwanej belle époque (pięknej epoki od końca XIX wieku do początku I wojny światowej). Był to okres charakteryzujący się powszechnym dobrobytem, ogromnym rozwojem sztuki i nauki oraz wysokim stopniem spokoju społecznego. Toulouse-Lautrec był arystokratą, który z wielką chęcią uczestniczył w nocnym życiu Paryża. Artysta i obserwator, znany z przedstawiania najbardziej intymnych chwil wyrzutków swojego społeczeństwa bez moralizowania i bez pretensjonalnego komentarza. Toulouse-Lautrec często bywał w siedzibie La Revue Blanche (francuskiego czasopisma artystyczno-literackiego), gdzie zetknął się z entuzjastami automobilizmu, takimi jak Octave Mirbeau, Bonnard, Apollinaire i Tristan Bernard. Niemniej jednak był przede wszystkim jeźdźcem konnym i nie podzielał ich pasji do automobilu. Ta litografia jest więc jego jedynym hołdem dla automobilu. Bardzo wyraźnie widać, że interesuje go kierowca automobilu, a sam automobil stanowi jedynie dodatek w jego kompozycji. Jest to portret jego kuzyna (i towarzysza nocnych wyjść) Dr. Gabriel Tapie de Celeyran za kierownicą wczesnego automobilu. Toulouse-Lautrec przekształca tu swojego kuzyna w archetyp szofera swoich czasów: silnego, wytrwałego i odważnego. Modny ubiór, nadmiar koziego futra i gogle przeciwpyłowe (z ogromnymi szkłami) składają się na obraz heroicznego uroku jazdy automobilem i tajemniczego przebrania, które pociągało wielu szoferów. Litografia ukazuje monogram Toulouse-Lautrec’a w lewym dolnym rogu. Z oryginalnego nakładu 20 odbitek litograficznych na świecie znanych jest już tylko siedem egzemplarzy.