Byki Lamborghini

27 listopada 2026 – 3 stycznia 2027

Tej zimy Wielka Hala Muzeum Louwmana zamieni się w arenę dla nieposkromionych byków Automobili Lamborghini. Ta wyjątkowa wystawa przekrojowa skupia się na kolekcji modeli, które wyznaczały swoje epoki i wspólnie opowiadają historię ponad sześciu dekad bezkompromisowego włoskiego wzornictwa, innowacji i czystego ducha walki.

De oorsprong van het merk leest als een legende: getriggerd door een meningsverschil met Enzo Ferrari besloot tractorbouwer Ferruccio Lamborghini in 1963 zelf de ultieme gran turismo te ontwikkelen. Sindsdien koos het merk met de aanvallende stier steevast de frontale aanval. Een bewogen geschiedenis volgde, waarin Lamborghini keer op keer de conventies van de autowereld doorbrak en de grenzen van de supercar herdefinieerde.

W ścisłej współpracy z Automobili Lamborghini i Lamborghini Nederland muzeum przedstawia tę wyjątkową ewolucję na przykładzie piętnastu kluczowych modeli. Podróż rozpoczyna się od pierwszego modelu marki — eleganckiego 350 GT — i prowadzi przez rewolucyjne ikony, takie jak Miura o płynnych liniach nadwozia, futurystyczny Countach i imponujący LM002. Wiele uwagi poświęcono również bezkompromisowym maszynom z wyścigowym DNA, w tym legendarnym wersjom SV modeli Murciélago i Aventador, a także współczesnym arcydziełom techniki, takim jak Essenza SCV12 i Revuelto.

350 GT

Do czego doprowadził wysoki rachunek za skrzynię biegów. Producent ciągników Ferruccio Lamborghini był tak sfrustrowany wysokim kosztem nowej skrzyni biegów, że po zniewadze ze strony Enza Ferrariego postanowił sam zbudować samochód sportowy. W ciągu dwóch lat powstało pierwsze sportowe coupé. Model 350 GT położył podwaliny pod dzisiejszą markę. Ceniony inżynier Bizzarrini opracował silnik V12, a mistrzowska pracownia projektowa Carrozzeria Touring zaprojektowała nadwozie. Fabryka stanęła o krok od Ferrari, w Sant’Agata Bolognese.

• Nazwa: Pojemność skokowa silnika (3,5 litra) uzupełniona skrótem od Gran Turismo
• Drzewo genealogiczne: rodzina V12 GT
• Następca: 400 GT
• Okres produkcji: 1964–1966
• Wielkość produkcji: 120 sztuk

Modelem 350 GT Ferruccio Lamborghini zadebiutował jako producent samochodów, jednak już rok przed jego premierą zaprezentował studium stylistyczne o nazwie 350 GTV. Ten samochód koncepcyjny pokazano na salonie samochodowym w Turynie w 1963 roku. Choć publiczność sądziła, że sportowe coupé jest gotowe do produkcji, nie istniał jeszcze nawet blok silnika. Prace nad nim wciąż trwały. Maska 350 GTV pozostawała więc przez całe targi szczelnie zamknięta. Między innymi dlatego, że z przodu umieszczono kamienie, które wobec braku ciężkiego silnika V12 miały utrzymywać przód samochodu odpowiednio nisko.

• Prędkość maksymalna: 254 km/h
• Przyspieszenie: 6,8 s.
• Silnik: 3.5 V12, 280 KM
• Masa własna: 1050 kg

Miura

Modelem Miura Lamborghini wstrząsnęło światem samochodów sportowych. Marka istniała zaledwie od dwóch lat i produkowała wyłącznie auta klasy GT. Miura była jej pierwszym rasowym samochodem sportowym — i to jakim! Zachwycała linią nadwozia. Płynne kształty z charakterystycznie wystylizowanymi reflektorami, ogromna pokrywa silnika i umieszczony poprzecznie między osiami silnik V12 były rewolucyjne. Rok przed premierą modelu, podczas salonu samochodowego w Turynie w 1965 roku, Lamborghini zaprezentowało już jego jeżdżące podwozie. Na podstawie przedstawionych danych technicznych entuzjaści składali zamówienia, choć nie pokazano jeszcze wyglądu samochodu. Co więcej, nadwozie w ogóle jeszcze nie istniało. Projekt był gotowy dopiero na kilka dni przed otwarciem Salonu Samochodowego w Genewie w 1966 roku. Nikt wówczas nie wiedział, czy silnik w ogóle zmieści się pod nadwoziem. Prototyp zadebiutował bez jednostki napędowej.

• Nazwa: Na cześć hodowcy agresywnych byków, Don Eduarda Miury
• Drzewo genealogiczne: rodzina V12
• Okres produkcji: 1966-1973
• Wielkość produkcji: 764, w tym 275 egzemplarzy P400

To nie Ferruccio Lamborghini zlecił opracowanie Miury. Inżynierowie Giampaolo Dallara, Paolo Stanzani i Bob Wallace rozpoczęli ten projekt z własnej inicjatywy, w wolnym czasie. Prototyp otrzymał oznaczenie P400. Celem było stworzenie samochodu drogowego z wyścigowymi genami. Gdy na zewnątrz zapadał zmrok, w warsztacie wciąż paliło się światło. Tak powstawała Miura, choć jej twórcy nie wiedzieli, czy projekt kiedykolwiek trafi do produkcji. Kiedy cała trójka wtajemniczyła Ferruccia Lamborghiniego, ten od razu dał zielone światło na budowę supersamochodu. Panowie otrzymali wolną rękę. Efektem było sportowe coupé, które po raz kolejny wprawiło świat w zdumienie.

• Prędkość maksymalna: 263 km/h
• Przyspieszenie: 6,7 s.
• Silnik: 3.9 V12, 350 KM
• Masa własna: 1292 KG

Espada

Niska sylwetka z równie nisko poprowadzoną linią dachu, znaczna długość nadwozia i stylistyka łącząca elegancję ze sportowym charakterem. W połączeniu z czterema pełnowymiarowymi miejscami siedzącymi i przyzwoitym bagażnikiem nadaje to Espadzie wyjątkowy charakter. To prawdziwa sportowa limuzyna, mierząca od zderzaka do zderzaka 4,74 metra i wyposażona w potężny silnik V12, dzięki któremu cztery podróżujące nią osoby mogą doświadczyć prędkości ponad 240 km/h. Lamborghini oferowało ten model w trzech tak zwanych seriach, różniących się od siebie drobnymi modyfikacjami.

• Nazwa: Pochodzi od szpady matadora
• Drzewo genealogiczne: rodzina V12 GT
• Poprzednik: 400 GT 2+2
• Okres produkcji: 1968-1978
• Wielkość produkcji: 1217 sztuk

W modelu Countach Lamborghini wprowadziło drzwi unoszone do góry, ale nad podobną konstrukcją projektant Gandini, pracujący dla Bertone, eksperymentował już kilka lat wcześniej przy Espadzie. Czteroosobowe sportowe coupé miało otrzymać drzwi z dwoma punktami mocowania zawiasów pośrodku dachu. Ferruccio Lamborghini, niegdyś właściciel Mercedesa 300 SL, nie widział jednak sensu stosowania takiego rozwiązania w Espadzie.

• Prędkość maksymalna: 245 km/h
• Przyspieszenie: 6,5 s.
• Silnik: 3.9 V12, 325 KM
• Masa własna: 1480 kg

Countach

Countach! Tak zareagował jeden z obecnych, gdy po raz pierwszy zdjęto zasłonę z prototypu nowego Lamborghini. W okolicach studia projektowego Bertone słowo to oznacza tyle co „wow”. Sportowe coupé o kryptonimie L112 do dziś wzbudza emocje. Śmiała sylwetka tego niskiego, szerokiego samochodu wyróżnia się kanciastymi kształtami i prostymi liniami. Mimo szerokiego nadwozia dwa fotele znajdują się blisko siebie. Aby ułatwić wsiadanie i wysiadanie podczas parkowania równoległego, projektant zastosował drzwi unoszone do góry — rozwiązanie, które później pojawiło się we wszystkich sportowych Lamborghini z silnikiem V12. Prace konstrukcyjne rozpoczęto w 1970 roku, a samochód trafił na rynek w 1974 roku. Po kolejnych modyfikacjach silnika i wyglądu, wprowadzanych w poszczególnych wersjach, ostatni egzemplarz opuścił fabrykę w 1990 roku.

• Nazwa: WOW, w jednym z włoskich dialektów 
• Okres produkcji: 1974-1990
• Poprzednik: Miurà
• Wielkość produkcji: 2049 sztuk, w tym 157 Periscopio

Pierwsze egzemplarze Countacha otrzymały przydomek Periscopio, co oznacza „peryskop”. W pierwszych latach produkcji w dachu znajdował się tunel pełniący funkcję swoistego wizjera. Patrząc w lusterko wewnętrzne, można było zobaczyć to, co działo się z tyłu, ponad dachem samochodu. Lamborghini stosowało to rozwiązanie tylko we wczesnych egzemplarzach LP400. Później Countach otrzymał płaski dach, a w lusterku wewnętrznym widziało się przestrzeń za autem już przez tylną szybę. Widoczność była fatalna, między innymi z powodu niewielkich rozmiarów tej szyby, nie wspominając już o opcjonalnym tylnym spojlerze. Wielu kierowców podczas cofania siada na progu i spogląda do tyłu ponad tylną częścią nadwozia.

• Prędkość maksymalna: 290 km/h
• Przyspieszenie: 5,4 s.
• Silnik: 3.9 V12, 375 KM
• Masa własna: 1200 KG

Sylwetka

Nowi szwajcarscy właściciele Lamborghini dostrzegali w 1974 roku większy potencjał w dwumiejscowych samochodach sportowych niż w modelach o układzie siedzeń 2+2. Tak na bazie czteromiejscowego Urraco powstał model Silhouette. Nie odniósł on jednak wielkiego sukcesu. Wyprodukowano zaledwie 52 egzemplarze, co czyni go rzadszym od wielu współczesnych Lamborghini z limitowanych serii liczących po kilka sztuk. Za projekt Silhouette odpowiadało studio Bertone. Nowością w seryjnie produkowanym Lamborghini był zdejmowany panel dachu nad dwoma fotelami. Po zdjęciu można go było schować za siedzeniami. Model z silnikiem V8 produkowano zaledwie przez trzy lata. Jego następcą została Jalpa z niemal identycznym nadwoziem.

• Nazwa: Stylistyka przywodziła na myśl agresywne samochody wyścigowe typu silhouette z Grupy 5
• Drzewo genealogiczne: rodzina V8
• Zastępca: Jalpa
• Okres produkcji: 1976–1979
• Wielkość produkcji: 52 sztuki

Dźwięk silnika V8 to muzyka dla uszu, zwłaszcza po zdjęciu panelu dachowego. Jednak z myślą o tych, którzy mieli na ten temat inne zdanie, Lamborghini montowało fabrycznie radio Alpine CM-620 z odtwarzaczem kasetowym. Głośniki znajdowały się w górnych częściach sportowych foteli.

• Prędkość maksymalna: 260 km/h
• Przyspieszenie: 6,5 s.
• Silnik: 3.0 V8, 280 KM
• Masa własna: 1240 KG

LM002

Alsof de LM002 uit graniet is gehouwen, hoekig, robuust en bovenal ruig. Het is een heuse Lamborghini, maar niet bedacht als sportwagen onder de terreinbeulen. De offroader was bedoeld voor militair gebruik, wat de lettercombinatie LM van Lamborghini Militaria verklaart. Hij werd gebouwd rond een buizenframe, voorzien van rechte en vlakke bodypanelen en ramen, uitgerust met de 5.2 V12-motor uit de Countach en gekoppeld aan een inschakelbaar vierwielaandrijfsysteem met drie differentiëlen en een lage gearing. De vierpersoons terreinbikkel met grote open laadbak werd niet als militair voertuig ingezet. Alle exemplaren gingen naar particulieren.

• Nazwa: Lamborghini Militaria projekt 2 
• Okres produkcji: 1986-1992
• Wielkość produkcji: 300 sztuk

Terenowy olbrzym, którym można bez trudu pędzić przez pustynię z prędkością 140 km/h. Takie zadanie kierownictwo Lamborghini postawiło przed działem rozwoju. Gdy samochód był już gotowy, zarząd producenta aut sportowych podniósł wymaganą prędkość maksymalną do 160 km/h. Udało się ją osiągnąć dzięki specjalnym oponom Pirelli o szerokości 34,5 cm, ze wzmocnionymi ścianami bocznymi (między innymi dlatego każda z nich waży aż 35,5 kg) i krawędzią odprowadzającą piasek. Na drogach publicznych LM002 osiągał nawet 210 km/h. Zbiornik benzyny o pojemności 290 litrów sprawiał, że nie trzeba było się martwić nadmiernym apetytem silnika V12 przy takiej prędkości. Można się było za to obawiać rachunku przy następnym tankowaniu.

• Prędkość maksymalna: 210 km/h
• Przyspieszenie: 7,8 s.
• Silnik: 5.2 V12, 450 KM
• Masa własna: 2700 KG

Diablo SE30

Z okazji trzydziestolecia Automobili Lamborghini, które zdążyło już dwukrotnie zmienić właściciela, producent samochodów sportowych zaprezentował Special Edition 30th Anniversary, w skrócie SE30. Za bazę posłużyło wciąż nowe na rynku Diablo, które na tę okazję poddano kilku modyfikacjom. Jubileuszowy model wyróżniały specjalnie zaprojektowany przód, zmienione boczne wloty powietrza oraz przeprojektowany tylny spojler. Pod nadwoziem kryły się natomiast silnik mocniejszy o ponad 30 KM, specjalny sportowy układ wydechowy i zmodyfikowane zawieszenie. Szklane szyby boczne zastąpiono nieruchomymi szybami z pleksiglasu, a w celu obniżenia masy zrezygnowano z ciężkich elementów wyposażenia, takich jak klimatyzacja, system audio i wspomaganie kierownicy. Charakterystycznym elementem SE30 jest fioletowy metalizowany lakier nadwozia, choć był on oferowany jako opcja. Lamborghini wyprodukowało zaledwie 150 egzemplarzy tego modelu.

• Nazwa: Pochodzi od imienia byka do walk należącego do księcia Veragui w 1869 roku.
• Drzewo genealogiczne: rodzina V12
• Poprzednik: Countach
• Okres produkcji: 1990-2001
• Liczba wyprodukowanych egzemplarzy: Diablo: 2904, w tym 150 SE30 i 15 Jota

Binnen de gelimiteerde reeks van de SE30 bestaat een gelimiteerde versie, de hier tentoongestelde SE30 Jota. De toevoeging verwijst naar de gelijknamige uitvoering van de Miura, welke ooit werd bedacht als racewagen volgens het Appendix J van de FIA-regels. De letter J spreek je in het Spaans als Jota uit. Van racen kwam het destijds nooit, al kwam er van de Diablo wel een racemonster. Met de Jota, een naam die is verwerkt in de naam Aventador SVJ, bood de fabrikant de geselecteerde SE30-kopers een pretpakket met 70 pk extra, agressiever ogende koetswerkdelen en aerodynamisch verbeterde componenten. Slechts 15 liefhebbers kochten het pakket af-fabriek, zo’n 13 bestelden het later alsnog.

• Prędkość maksymalna: 335 km/h
• Przyspieszenie: 3,9 s.
• Silnik: 5.7 V12, 595 KM
• Masa własna: 1450 KG

Diablo 6.0

Około ośmiu lat po rozpoczęciu produkcji Diablo przeszło gruntowny lifting — i można to rozumieć dosłownie. Klasyczne chowane reflektory ustąpiły miejsca stałym lampom, które nowy właściciel marki, Audi, pozyskał, co ciekawe, od Nissana (300ZX). Przeprojektowano również zderzaki i tylne lampy. Ważniejsze były jednak zmiany pod nadwoziem, które znacznie podniosły poziom techniczny i jakość wykonania tego sportowego auta. Znalazło to odzwierciedlenie także w odświeżonym wnętrzu. Lamborghini zwiększyło pojemność silnika z 5,7 do 6,0 litrów i wycisnęło z jednostki V12 550 KM. Na pożegnanie pojawiła się wersja „SE”, wyposażona w większe hamulce, skrzynię biegów o krótkich przełożeniach oraz elementy wnętrza z włókna węglowego. Do wyboru były dwa kolory nadwozia: prezentowany tutaj „Oro Elios” oraz „Marrone Eklipsis”.

• Nazwa: Byk bojowy z 1869 roku. Po hiszpańsku nazwa ta oznacza diabła.
• Drzewo genealogiczne: rodzina V12
• Poprzednik: Countach
• Cykl produkcyjny: 1990-2001
• Wielkość produkcji: Diablo: 2 904, w tym 42 egzemplarze SE

Kiedy w 1998 roku Lamborghini zaprosiło kierownictwo koncernu Volkswagen na rozmowy o wykorzystaniu silników Audi w przyszłych modelach, Niemcy mieli zupełnie inne zamiary. „Przyjechaliśmy tu, żeby kupić Lamborghini” – odparł szef koncernu. I tak też się stało. Prace nad następcą Diablo już trwały, ale nowy właściciel odrzucił projekt modelu L147 Canto. Dział projektowy musiał zacząć od nowa. Ponieważ oznaczało to trzyletnie opóźnienie, Diablo przeszło gruntowny lifting, którego efektem były wersje 6.0 oraz nowe odmiany.

• Topsnelheid: 330 KM/u
• Przyspieszenie: 3,9 s.
• Silnik: 6.0 V12, 550 KM
• Masa własna: 1625 kg

Murciélago

Pierwsze całkowicie nowe Lamborghini opracowane pod nadzorem Audi, obecnego właściciela marki. Następca Diablo zachował unoszone do góry drzwi i silnik V12, ale otrzymał mniej agresywną stylistykę. Belg Luc Donckerwolke zaprojektował sportowe coupé oraz późniejszą wersję Roadster z ukrytymi wlotami powietrza, które unosiły się, gdy potrzebny był większy dopływ powietrza chłodzącego. Nadawało to sportowemu autu wygląd nietoperza. Topowa odmiana pojawiła się pod koniec cyklu produkcyjnego modelu, w 2009 roku. Wersja oznaczona literami SV od Super Veloce, czyli „superszybki”, otrzymała większą moc, masę własną niższą o 100 kg i napęd wyłącznie na tylne koła. Lamborghini planowało zbudować zaledwie 350 egzemplarzy SV. Ostatecznie powstało ich około 268.

• Nazwa: Byk bojowy z 1879 roku. Po hiszpańsku nazwa ta oznacza nietoperza.
• Drzewo genealogiczne: rodzina V12
• Poprzednik: Diablo
• Okres produkcji: 2001-2010
• Wielkość produkcji: 4 099, w tym 268 SV

Po modernizacji silnika V12 na potrzeby odświeżonego Diablo 6.0 Lamborghini zamontowało go w Murciélago. Nowy supersamochód dzielił jednostkę napędową nie tylko ze swoim poprzednikiem, lecz także z modelem 350 GT. Podstawą konstrukcji dwunastocylindrowego silnika wciąż pozostawał projekt Bizzarriniego. Przez lata jednostkę stale udoskonalano, zastępując gaźniki wtryskiem paliwa i zwiększając liczbę zaworów na cylinder z dwóch do czterech. W ciągu niemal czterech dekad pojemność skokowa wzrosła z 3,5 do 6,2 litra. Moc zwiększyła się ponad dwukrotnie: z 280 KM do 580 KM w chwili debiutu Murciélago. W 2011 roku Lamborghini zbudowało ostatni silnik V12 konstrukcji Bizzarriniego, którego pojemność zwiększono już wówczas przez rozwiercenie cylindrów do 6,5 litra, a moc podniesiono do 670 KM (SV).

• Prędkość maksymalna: 342 km/h
• Przyspieszenie: 3,2 s.
• Silnik: 6.5 V12, 670 KM
• Masa własna: 1565 KG

Aventador

Rekordzista – tak również można określić Aventadora. Ten supersamochód wyznaczył dla Lamborghini nowe standardy. Nie tylko dlatego, że jako pierwszy samochód sportowy od założenia marki w 1963 roku otrzymał zupełnie nowy silnik V12 o największej dotąd pojemności skokowej (6,5 litra) i najwyższej mocy (700 KM). Ani nie tylko dlatego, że był pierwszym „walczącym bykiem” z samonośną konstrukcją typu monocoque wykonaną w całości z włókna węglowego. Aventador LP 700-4, który trafił do sprzedaży latem 2011 roku, okazał się prawdziwym sukcesem komercyjnym i sprawił, że fabryka osiągnęła najwyższy w historii poziom produkcji modeli z silnikiem V12. Już wkrótce po debiucie rynkowym ten flagowy model pobił wynik sprzedaży Diablo, a następnie Murciélago. Ostatecznie Aventadorów w wersjach coupé i Roadster wyprodukowano więcej niż wszystkich jego poprzedników razem wziętych.

• Imię: Byk bojowy, który w 1993 roku zdobył Trofeo de la Peña La Madroñera won
• Drzewo genealogiczne: rodzina V12
• Poprzednik: Murciélago
• Cykl produkcyjny: 2011-2022
• Wielkość produkcji: 11 465

Przesadnie duży spojler w pokazanym tu Aventadorze SVJ? Nie, jest w pełni funkcjonalny. Tylne skrzydło stanowi część systemu Aerodinamica Lamborghini Attiva, w skrócie ALA. Zarówno przedni splitter, jak i pokrywa silnika mają aktywne klapy, otwierane i zamykane przez elektryczne silniczki. Na prostych klapy otwierają się, dzięki czemu powietrze przepływa przez wewnętrzne kanały. Opór aerodynamiczny maleje, co korzystnie wpływa na prędkość maksymalną i przyspieszenie. W zakrętach klapy zamykają się, zwiększając docisk, a tym samym poprawiając przyczepność. System może również niezależnie regulować przepływ powietrza po lewej i prawej stronie tylnego skrzydła, aby poprawić reakcję na skręt i przyczepność podczas pokonywania zakrętów.

• Prędkość maksymalna: 350+ km/h
• Przyspieszenie: 2,9 s.
• Silnik: 6.5 V12, 700 KM
• Masa własna: 1275 KG

Essenza SCV12

Sportowe coupé nie jest dopuszczone do ruchu po drogach publicznych ani nie ma homologacji wyścigowej. Lamborghini opracowało bezkompromisowe sportowe coupé, którym można jeździć wyłącznie na prywatnym terenie lub podczas dni torowych poza oficjalnymi imprezami FIA. Purystyczna Essenza SCV12 została zaprojektowana od podstaw. Nadwozie z włókna węglowego z regulowanym tylnym spojlerem (1200 kg siły docisku przy 250 km/h) kryje monokok wykonany z tego samego materiału oraz klasyczny silnik V12 połączony z sześciobiegową przekładnią sekwencyjną. Wszystko podporządkowano maksymalnym wrażeniom z jazdy na zamkniętym torze, bez rywalizacji z innymi.

• Nazwa: Squadra Corse (SC), silnik (V12), bezkompromisowy (Essenza)
• Cykl produkcyjny: 2020
• Wielkość produkcji: 22

Bij de Essenza SCV12 kreeg je als koper een heel pakket. Dat begint met uitnodigingen vanuit Lamborghini om tezamen met andere bezitters aan track days op “vooraanstaande” circuits deel te nemen. Dat alles met hulp van een team techneuten vanuit de fabrikant, die de eigenaar helpen met banden, transport en andere technische zaken. Bij de exotische coupé kon je meteen reserve-onderdelen kopen, zoals een tweede body (€ 110.000,-) en voorruit. En voor de coureur zijn er een drinkfles, een 600 gram wegende helm in F1-stijl en een helmdroger. Allemaal accessoires om de bizarre rit in de EssenzaSCV12 te veraangenamen, want in deze racemachine heb je alle aandacht voor de curbstones nodig.

• Prędkość maksymalna: 320+ km/h
• Przyspieszenie: 2,5 s.
• Silnik: 6,5 V12, 830 KM
• Masa własna: 1380 KG

Revuelto

Wraz z modelem Revuelto Lamborghini wprowadziło na rynek swój pierwszy samochód sportowy o mocy ponad 1000 KM. Z zupełnie nowego, wolnossącego silnika V12 o pojemności 6,5 litra producent wyciska 825 KM, a dzięki wsparciu trzech silników elektrycznych łączna moc układu osiąga 1015 KM. Technologia hybrydowa plug-in nie służy tu do jazdy wyłącznie na prądzie. Energia elektryczna jest wykorzystywana do poprawy osiągów. Akumulator znajduje się między przednimi fotelami.

• Nazwa: Hiszpański byk bojowy, który około 1880 roku walczył na arenie w Barcelonie
• Drzewo genealogiczne: rodzina V12
• Poprzednik: AVENTADOR
• Cykl produkcyjny: 2023-
• Productievolume: nog in productie

Revuelto to dzieło szefa designu Lamborghini, Mitji Borkerta. Projektując ten model, Niemiec czerpał inspirację nie tylko z kultowych modeli Countach, Diablo i Aventador, ale także ze swojej wielkiej pasji. Mitja uwielbia motocykle, co wyraźnie widać w projekcie. Silnik jest na przykład w pełni odsłonięty, podobnie jak w jednośladach. Nawiązują do nich również końcówki wydechu, umieszczone centralnie i wysoko z tyłu. A tak jak w motocyklu wyścigowym z tyłu widać odsłoniętą oponę… tak, zgadza się, w Revuelto można podziwiać jego szerokie gumy.

• Prędkość maksymalna: ponad 350 km/h
• Przyspieszenie: 2,5 s.
• Silnik: 6,5 V12, 1015 KM
• Masa własna: 1772 KG

Temerario

Cyfrowy obrotomierz ma skalę aż do 12 000 obr./min. Dwunastu tysięcy! Silnik 4.0 V8 osiąga jednak maksymalnie 10 000 obr./min, co w przypadku jednostki turbodoładowanej jest ekstremalną wartością, zwłaszcza że maksymalna moc 800 KM jest dostępna dopiero w zakresie od 9000 do 9750 obr./min. Silnik 4.0 V8 wspomagają trzy silniki elektryczne, dzięki czemu łączna moc układu wynosi 920 KM. Wraz z wprowadzeniem tego układu napędowego Lamborghini pożegnało się z analogową jednostką V10, stosowaną w poprzednikach — Gallardo i Huracanie. Zachowano kompaktowe nadwozie z centralnie umieszczonym układem napędowym. Temerario jest obecnie produkowane wyłącznie jako coupé, a wersja Spyder pojawi się w 2027 roku.

• Nazwa: po włosku „śmiałek”, od imienia byka z Madrytu (1875) 
• Drzewo genealogiczne: rodzina V8/V10
• Poprzednik: HURACÁN
• Cykl produkcyjny: 2024-
• Wielkość produkcji: nadal w produkcji

Mitja Borkert chciał, aby Temerario nawet z dużej odległości było od razu rozpoznawalne jako Lamborghini, „nawet z helikoptera” — jak powiedział. Z bliska zaś o jego tożsamości mają świadczyć detale. Charakterystycznym elementem pozostają sześciokątne motywy, widoczne w światłach do jazdy dziennej, tylnych lampach, kratkach wentylacyjnych i końcówkach układu wydechowego. Lamborghini po raz pierwszy zastosowało motyw sześciokąta w 1967 roku w samochodzie koncepcyjnym Marzal, zaprojektowanym przez Marcella Gandiniego pracującego wówczas dla Bertone. Później motyw ten wykorzystano w stylistyce Countacha.

• Prędkość maksymalna: 343 km/h
• Przyspieszenie: 2,7 s.
• Silnik: 4.0 V8, 920 KM
• Masa własna: 1690 KG