Maserati 300s

Als in 1953 het World Sportscar Championship in het leven wordt geroepen, met inbegrip van races als Le Mans en de Mille Miglia, besluit Maserati mee te doen.

Als in 1953 het World Sportscar Championship in het leven wordt geroepen, met inbegrip van races als Le Mans en de Mille Miglia, besluit Maserati mee te doen. Het merk heeft echter te weinig ervaring met grotere motoren; in de sportwagenklasse is hooguit een tweeliter beschikbaar en de Maserati Formule 1-racer, de 250F, maakt gebruik van een 2,5 liter zescilinder. Van deze laatste wordt nu een geheel nieuwe motor afgeleid, een 3,0 liter met dubbele bovenliggende nokkenas die 280 pk levert. Deze motor komt op een eveneens nieuw chassis met een De Dion-achteras te staan. De roadsterbody is van aluminium en wordt ontworpen door Fantuzzi. Ondanks dat raceauto’s functioneel moeten zijn en niet per definitie ‘mooi’, is van dat laatste bij deze Maserati 300S wel degelijk sprake. De auto is dankzij zijn eenvoudige, vloeiende vorm een ware schoonheid. Het debuut van de Maserati 300S in 1955 is geen succes vanwege allerlei kinderziekten, maar een voor het daaropvolgende jaar flink aangepast model wint zowel de 1.000 km van Buenos Aires met Stirling Moss en Carlos Menditeguy als de 1.000-kilometerrace op de Nürburgring, met aan het stuur Stirling Moss, Jean Behra, Piero Taruffi en Harry Schell. Dat jaar bereikt Maserati dankzij de 300S de tweede plaats in het kampioenschap, achter Ferrari.