Amphicar

Swiatla nawigacyjne, syrena mgielna, dwie sruby z tylu, pompa z lensa i wysoko zamontowany wydech; niemiecki Amphicar ma wszystko, czego potrzeba do plywania, poza sterem.

Zmiana kierunku na wodzie odbywa sie za pomoca przednich kol, tak jak na drodze. Nie trzeba dodawac, ze nie dziala to optymalnie. Jako lodz nie bardzo sie wiec sprawdza, ale jako samochod rowniez ma swoje wady. Trudno nazwac Amphicar wygodnym, a miedzy innymi ze wzgledu na specjalna karoserie jego zachowanie na drodze jest dosc nieprzewidywalne. Na ladzie Amphicar osiagnie okolo 100 km/h, na wodzie 12 km/h. Mimo slabych wlasnosci nautycznych Amphicar przeplynal przez Kanal La Manche. Amphicar zostal zaprojektowany przez niemieckiego inzyniera Hansa Trippela, ktory juz w czasie II wojny swiatowej zajmowal sie budowa pojazdow amfibijnych dla armii niemieckiej. W 1959 roku zaprezentowal model Eurocar, pierwszy samochod amfibijny dla klientow indywidualnych. Auto mialo silnik Austin A35 zamontowany z tylu. Dwa lata pozniej rozpoczeto produkcje. Wtedy samochod nosil juz nazwe Amphicar i byl wyposazony w silnik Triumph Herald. Do 1967 roku wyprodukowano okolo 4000 egzemplarzy Amphicara.