British Racing Green yi jing cheng wei yi ge shu yu. Ran er ta bing fei yingguo de yanse pei zhi, er shi laiyu aierlan.
British Racing Green is inmiddels een begrip. Toch is het geen Engelse kleurstelling, maar een Ierse. In 1900 looft krantenmagnaat James Gordon Bennett, eigenaar van het dagblad de New York Herald, een beker uit voor een autorace met landenteams. De race wordt jaarlijks verreden op de openbare weg, telkens in het land dat de vorige editie weet te winnen. In 1902 wint Groot-Brittannie, maar daar mag niet worden geracet op de openbare weg, dus wordt voor 1903 uitgeweken naar Ierland. Als eerbetoon aan het gastland worden de deelnemende Napier-racers in dat jaar groen gelakt, de Ierse nationale kleur. Napier blijft de kleur vervolgens voeren. Mark Mayhew, een welgestelde molenaar uit Londen, moet deze 100 pk sterke Napier met een 11,1 liter motor rijden in de Gordon Bennett-race van 1904. Begin dat jaar rijdt Mayhew in Nice al een wedstrijd, waar hij alle deelnemende Mercedessen verslaat en een top bereikt van 132 km/u. Hij moet slechts sterkere Gobron-Brillie-automobielen voor zich laten. Tijdens een kwalificatierace voor de Gordon Bennett Cup op het eiland Man crasht Mayhew en raakt de vooras beschadigd. De auto stuurt daarna zo slecht dat hij zich niet kwalificeert. Voor 1905 wordt de auto aanvankelijk opnieuw verkozen, maar uiteindelijk teruggetrokken ten gunste van een nieuwere Napier, de Samson. De oudere, 100 pk-Napier belandt in een schuur in Amerika en wordt pas in 1950 door verzamelaar George Waterman ontdekt.
安排您的訪問
