Jaguar D-Type XKD 606

W 1957 roku Jaguar wygrywa 24-godzinny wyscig Le Mans tym modelem D-Type XKD 606.

Jaguar dominuje w Le Mans w latach piecdziesiatych, wygrywajac w 1951, 1953, 1955 i 1956 roku, najpierw modelami C-type (pierwszy samochod z hamulcami tarczowymi, ktory wygrywa Le Mans), pozniej modelami D-type. Pod koniec 1956 roku Jaguar wycofuje sie z wyscigow, poniewaz fabryka zamierza skupic sie na samochodzie produkcyjnym. Mimo to w 1957 roku na starcie pojawia sie piec D-typow zgłoszonych prywatnie. Prywatny zespol Ecurie Ecosse startuje z dwoma „przeterminowanymi” D-typami z fabryki. Pierwsza zaloga sklada sie z kierowcow Flockharta i Bueba w tym wlasnie aucie, XKD 606, druga z Lawrencea i Sandersona. Flockhart/Bueb obejmuja prowadzenie juz po trzech godzinach i nie oddaja go do konca. W wiekszosci eksperymentalne Ferrari i Maserati, z kierowcami takimi jak Moss i Fangio, odpadaja jedno po drugim, a D-type Flockharta i Bueba nieuchronnie jedzie po zwyciestwo, z az dziewiecioma okrazeniami przewagi nad drugim autem, D-typem Lawrencea/Sandersona. Trzecie, czwarte i szoste miejsce przypada pozostalym D-typom. XKD 606 domyka wiec w 1957 roku hat trick Jaguara trzema z rzedu zwyciestwami w Le Mans. Samochod pokonuje rekordowy dystans 4 397 kilometrow ze srednia predkoscia 183 km/h, rekord ten utrzymuje sie przez cztery lata. Po „Le Mans” wysluzony D-type trafia w srodowisko klubowych kierowcow wyscigowych. Ostatecznie po wypadku samochod zostaje rozdzielony na dwie czesci: nadwozie z tylna osia z jednej strony oraz subrame z silnikiem z drugiej. Oba elementy zostaja uzupelnione czesciami repliki, w wyniku czego powstaja dwa „oryginalne” samochody. Muzeum Louwmana z czasem nabywa oba auta i po dlugotrwalej renowacji, przeprowadzonej z duzym wyczuciem historii, oryginalne komponenty zostaja ponownie polaczone. Samochod jest teraz znow w takim stanie, w jakim byl podczas swoich sukcesow w 1957 roku.