Lagonda V12 Le Mans Works Team Car

Ten Lagonda V12 jest zwyciezca w swojej klasie w Le Mans w 1939 roku.

"W przyszlym roku chce pojechac V12 na Le Mans." Mniej wiecej tak brzmia slowa szefa Lagondy Alana Gooda, gdy w okolicach Bozego Narodzenia 1938 roku wpada do biura swojego dyrektora technicznego Waltera Owena Bentleya. Bentley ma wtedy pol roku na zbudowanie samochodu wyscigowego z nowym dwunastocylindrowym silnikiem Lagondy. Odpowiada ostro: "Wygrana jest niemozliwa. Sprobujemy dojechac do mety, a wygramy w nastepnym roku." Bentley modyfikuje V12 i podnosi moc z pierwotnych 180 KM do 206. Oszczedza mase, stosujac lzejsza stal i wiercac otwory w belkach ramy, ktore nastepnie zakrywa aluminiowymi plytami. Ze wzgledu na numer startowy auto otrzymuje przydomek "Old Number 5". Zespol kierowcow tworza Arthur Dobson i Charles Brackenbury. Dobson dobrze startuje, ale szybko zostaje ustawiony do szeregu przez francuskie Bugatti i Delage. O kolo czwartej nad ranem Lagonda jedzie na szostym miejscu, po czym awansuje na trzecia pozycje za Delage Gerarda/Monnereta i Bugatti Wimille/Veyron i utrzymuje ja az do mety. Siostrzany samochod w rekach prywatnego wlasciciela finiszujeczwartym miejscu. "Old Number 5" wygrywa jednak w swojej klasie. Auto przejezdza 239 okrazen, dystans 3200 kilometrow, osiagnelo srednia predkosc 133 km/h, a na prostej Mulsanne zostalo oficjalnie zmierzone z predkoscia 223 km/h. Po wojnie samochody zostaly sprzedane Charlesowi Brackenburyowi. Pozniej auto ma jeszcze kilku kolejnych wlascicieli, zanim trafia do Muzeum Louwmana.