Sbarro Challenge I

Franco Sbarro jest glownie znany ze swoich przerobek, prototypow i replik, ktore od 1971 roku buduje we wlasnej fabryce.

Dla kazdego, kto lubi klinowate ksztalty, to musi byc wrecz ostateczny samochod. W tej formie nie poczyniono zadnych ustepstw; nie zostaje przerwana w zadnym miejscu. Szwajcarski projektant Franco Sbarro chce w 1985 roku pokazac, ze przy takim projekcie mozna osiagnac bardzo niski wspolczynnik oporu powietrza. W tym przypadku 0,26. Zarowno wewnetrzne, jak i zewnetrzne lusterka sa nieobecne, ale z tylu znajduje sie duza kamera, ktora wyswietla obraz nadjezdzajacego z tylu ruchu na dwoch monitorach telewizyjnych w drzwiach. Sbarro Challenge I jest tez wyposazony w jak na owe czasy ultranowoczesny system audio z korektorem graficznym i odtwarzaczem CD, a takze w magnetowid. Sbarro Challenge I wykorzystuje technologie Mercedes-Benz, ale silnik sluzy jedynie jako dowod, ze samochod moglby miec pewna szanse na zycie jako model produkcyjny. Reflektory nieco przypominaja te z Forda GT40. To zreszta jeden z ulubionych samochodow Sbarro. Franco Sbarro jest przede wszystkim znany ze swoich konwersji, prototypow i replik, ktore buduje we wlasnej fabryce od 1971 roku. W 1992 roku Sbarro zaklada wyzsza szkole projektowania i konstrukcji samochodow.